Çrregullimi obsesiv-kompulsiv është një çrregullim ankthi që shfaqet me frekuencë të madhe. Ai prek burrat dhe gratë në mënyrë të barabartë dhe zakonisht shfaqet fillimisht në moshë të re.

Çrregullimi mund të jetë kronik me përkeqësime dhe remisione. Shpesh bashkëjeton me depresionin, çrregullimet e tjera të ankthit, çrregullimet e personalitetit ose çrregullimet e të ngrënit. Ky çrregullim mund të shkaktojë një rënie të ndjeshme në jetën sociale dhe profesionale të personit, si dhe shqetësim të konsiderueshëm.

Në mënyrë më të detajuar dhe sipas kritereve diagnostikuese DSM-IV të Shoqatës Amerikane të Psikiatrisë (American Psychiatric Association), ky çrregullim karakterizohet nga mendime, impulse dhe imazhe të përsëritura obsesive, të cilat zakonisht përjetohen si ndërhyrje dhe shkaktojnë ankth ose shqetësim intensiv.

Gjithashtu shpesh karakterizohet nga sjellje të përsëritura (p.sh. larja e duarve, rregullime, kontrolle) ose veprime mendore (p.sh. përsëritja e fjalëve, numërimi, lutja), të cilat personi ndihet i detyruar t’i bëjë në përgjigje të mendimeve obsesive ose në përputhje me rregullat strikte, rregulla që vetë personi i vendos vetes.

Këto sjellje (ose veprime mendore) kanë për qëllim reduktimin e ankthit ose parandalimin e ndonjë ngjarjeje të pashmangshme. Megjithatë, këto sjellje ose nuk janë realisht të lidhura me këtë ngjarje (p.sh. rregullimi, në përgjigje të idesë se nëse kjo nuk ndodh, do të ketë dënim nga Zoti) ose janë të tepruara (p.sh. larja e duarve deri në gjakderdhje për të shmangur infeksionin) .

Trajtimi i çrregullimit obsesiv-kompulsiv mund të jetë mjaft i vështirë, veçanërisht nëse është një gjendje kronike. Megjithatë, personi që vuan nga ky çrregullim mund të ndihmohet, ndaj është shumë e rëndësishme të kontaktohet në kohë një specialist të shëndetit mendor. Gjëja më e rëndësishme është që personi të njohë simptomat dhe të kapërcejë çdo mohim të mundshëm që mund të ndjejë në mënyrë që të jetë në gjendje të fillojë trajtimin e tyre.

Farmakoterapia (barnat kundër ankthit/antidepresivëve) mund të ndihmojnë, por ato nuk janë gjithmonë trajtime të mjaftueshme në vetvete. Psikoterapia është shumë e rëndësishme. Ka shumë forma të psikoterapisë. Një prej tyre është psikoterapia kognitive-sjellëse, e cila, sipas hulumtimeve të fundit, ka rezultate pozitive në trajtimin e këtij çrregullimi. Kombinimi i psikoterapisë dhe ilaçeve të caktuara duket se prodhon rezultate përgjithësisht të mira në trajtimin e këtij çrregullimi.

Çrregullimi obsesiv-kompulsiv fatkeqësisht nuk prek vetëm individin, por edhe të gjithë familjen. Familja zakonisht e ka të vështirë të pranojë që personi me këtë çrregullim nuk mund të ndalojë sjelljen e tyre disforike dhe shpesh reagon në mënyrë të papërshtatshme ndaj tyre. Prandaj është mirë që të ketë edhe njëfarë psikoedukimi/informimi të familjes së personit nga specialisti përkatës.

Burimi: psychologynow.gr
Përgatiti: Fon Ilia, Psikolog Klinik – Holistic Coach
CEO – Institute of Body Language Albania