Kerofobia, siç thotë fjala, është frika për të qenë të lumtur.

Mjaft paradoksale për shumë njerëz si dhe për kulturën perëndimore lumturia personale mund të jetë kuptimi dhe vlera më e madhe e jetës. Zakonisht qëllimi i përjetimit të ndjenjave të mirëqenies dhe lumturisë përcakton veprimet dhe mënyrën e të menduarit të një personi. Megjithatë, kombe të tëra të kulturës lindore, duke përfshirë Iranin, Kinën dhe Zelandën e Re, i frikësohen lumturisë pasi ajo e bën njeriun “të humbasë kontrollin” dhe për këtë arsye e urrejnë atë.

Njerëzit në Iran thonë në mënyrë karakteristike: Të qeshësh me zë të lartë me gjithë shpirt zgjon pakënaqësinë. Shumë herë, ne gjejmë të njëjtën mënyrë të menduari, në një masë më të vogël sigurisht, në kulturat perëndimore. Pra, duket e çuditshme që disa njerëz kanë një neveri ndaj lumturisë dhe ndaj çdo gjëje që mund t’i bëjë ata të lumtur.

Kerofobia është klasifikuar nga shumë shkencëtarë si një çrregullim ankthi. Ankthi në këtë rast shoqërohet me pjesëmarrjen në aktivitete që teorikisht mund të shkaktojnë emocione pozitive. Të kesh këtë çrregullim nuk do të thotë se të bën një person të pakënaqur. Megjithatë, ka shumë të ngjarë që ai vetë të përjetojë simptoma të forta ankthi dhe depresioni si dhe ndjenja faji.

Por kur dhe pse duhet të fitojë një ndjenjë neverie ndaj gëzimit? Zakonisht simptoma të tilla shfaqen pas një ngjarjeje traumatike mendore ose fizike të pësuar nga personi.

Pra, çfarë mendojnë njerëzit me “kerofobinë”?

Është fakt që njerëzit me fobi gëzimi kanë një besim të thellë se pas një periudhe lumturie do të pasojë një ngjarje e keqe ose një periudhë pakënaqësie. Edhe ne në Shqipëri shpesh përdorim shprehjen: “mos qesh shumë se do ët ktheet në hidhërim”. Prandaj, kërkimi për të qenë të lumtur është diçka e papranueshme dhe ata përpiqen në çdo mënyrë, me vetëdije ose pa vetëdije, të refuzojnë çdo gjë të këndshme që u ndodh.

Edhe nëse atyre u ndodh diçka shumë e mirë, ata priren ta minimizojnë atë dhe përpiqen të bindin veten se nuk është diçka për të qenë të lumtur dhe të gëzuar, një sjellje që mund t’i çojë në shfaqjen e simptomave të depresionit. Zakonisht këta njerëz shmangin aktivitetet e këndshme ose ngjarjet shoqërore që nxjerrin një ndjenjë të këndshme (të tilla si një festë, një koncert, etj.) pasi refuzojnë gjithashtu mundësitë që mund të kenë një ndikim pozitiv në cilësinë e jetës së tyre.

Disa nga mendimet që mund të ketë një person fobi -gëzim janë:

• “Të jesh i lumtur tani do të thotë se diçka e pakëndshme do të më ndodhë”.
• “Përjetimi i lumturisë ju bën një person të keq.”
• “Të pretendosh se je i lumtur është i keq qoftë për veten, as për familjen apo miqtë”.
• “Të përpiqesh të jesh i lumtur është humbje kohe dhe energjie”.

Një mënyrë e tillë e të menduarit mund të shkaktojë pasoja të ndryshme të pakëndshme për personin, si ankth i përgjithësuar, panik dhe ndjenjë depresioni. Kështu jeta e tyre merr një konotacion negativ kronik.

Për të zbutur këto simptoma, nëse ato ndërhyjnë në funksionimin e personit në baza ditore, ka të ngjarë të nevojitet psikoterapi. Modeli kognitiv i sjelljes i psikoterapisë (CBT) është ai që indikohet për këtë çrregullim. Është një formë terapie që fokusohet, ndër të tjera, në trajtimin e sjelljeve jofunksionale të personit, por mund të jetë gjithashtu e dobishme për sa i përket një traume të kaluar që ka shkaktuar këtë qëndrim fobi-gëzimi.

Një mënyrë tjetër me të cilën mund të zbuten këto simptoma është përmes teknikave të relaksimit, me qëllim zbutjen e ankthit. Teknika më e njohur e relaksimit është meditimi, qëllimi i të cilit është të kultivojë një mënyrë të menduari dhe një mendje që mund të sjellë ndjenja të mirëqenies dhe paqes mendore.

Së fundi, një mënyrë tjetër për të përballuar kerofobinë është ekspozimi i personit ndaj situatave që i shkaktojnë gëzim ose humor, në mënyrë që të vërtetohet në praktikë se përjetimi i emocioneve të tilla nuk do të ketë domosdoshmërisht pasoja negative për të.

Është e rëndësishme të ndërhyhet nëse njeriu njeh një mënyrë të tillë të menduari tek vetja, pasi duke u zhytur në të humbet këtu dhe tani pasi jeta dhe kënaqësitë që ajo mund të ofrojë shkojnë të pashfrytëzuara.

Burimi: psychologynow.gr
Përgatiti: Fon Ilia, Psikolog Klinik – Holistic Coach
CEO – Institute of Body Language Albania